نویسنده وبلاگ «تحقیق در ارتباطات» در آخرین به روز رسانی وبلاگش در مطلبی با عنوان «مک لوهان اکنون پز روستای کالو را می دهد» به بیان توضیحاتی از جهانی شدن روستای کالو پرداخته است.

نویسنده وبلاگ «تحقیق در ارتباطات» در آخرین به روز رسانی وبلاگش در مطلبی با عنوان «مک لوهان اکنون پز روستای کالو را می دهد» به بیان توضیحاتی از جهانی شدن روستای کالو پرداخته است.

در این مطلب آمده است: بزرگترین خبرگزاری روستای کالو یک وبلاگ است. تعجب ندارد وقتی یک روستا تعداد دانش آموزان، تعداد معلمهایش، تعداد میزهایش می شود یک یک یک یک یک وبلاگش هم می شود یک.

روستای کالو در حدود ۱۶۰کیلومتری استان بوشهر و در ۳۰ کیلومتری بندر دیر است همون روستایی که سرباز معلمش با راه اندازی وبلاگ"دیرتش باد" آن را جهانی کرد.

ما از وبلاگ برای سرگرمی، فرار و قرار و ... استفاد می کنیم اما سرباز معلم روستای کالو با این وبلاگ محرومیت و امکان رشد روستای کوچکش را چنان در بوق کرد که  خودش خوابش را نمی دید.

 گزارش زیبای 20:30 فراموش نشدنی است خاطره عبد الحمیدشعرانی را در مورد نحوه حضور نجف زاده را بخوانید: وقتی نجف زاده به کم جمعیت ترین مدرسه ایران می آید!

 پست قبلی بازدید کننده فراوانی داشت و بار دیگر برایم ثابت شد که وبلاگ می تواند جهانی را فتح کند! خواه  پست آن وبلاگ  در مورد مدرسه ای دور دست در ایران باشد! در قسمت نظرات قبلی با نظر کامران نجف زاده روبرو شدم که نوشته بود ( من می خواهم بیام پیشتون. یه گزارش بگیرم. لطفا به بلاگم سربزن نشونی بده و تلفن. ممنونتم) خیلی جدی نگرفتم و گفتم حتما سر کاری است! واما حس کنجکاوی ما را حواله وبلاگ آقای نجف زاده  کرد نظرات خصوصی شماره تلفن و آدرس را می نویسیم و می گوییم شاید راست باشد و او پیام داده باشد! در حال بازگشت از روستا بودم که موبایلم زنگ می خورد شماره تهران است! تا می گوید سلام من نجف زاده هستم! به دستپاچگی می افتم و می گوید من از وبلاگ شما بازدید کردم و می خواهم برای تهیه گزارش به مدرسه شما بیایم! من توضیحاتی کوتاه در مورد مدرسه، موقعیت جغرافیایی منطقه می دهم. می گویم هنوز باور نمی کنم با کسی صحبت می کنم که همیشه سعی می کنم نحوه گزارش او رو در نوشته هایم پیاده کنم!

وبلاگ دنیا جالبی دارد که می تواند انسانها را دورترین نقاط به یک دیگر نزدیک کند. حالا می دانم که چرا آقای نجف زاده محبوب ترین خبرنگار  تلویزیون است! و متوجه می شوم او برای یافتن سوژه حتی از وبلاگ ها هم نمی گذرد! و حالا باورم می کنم در آینده ای نه چندان دور میزبان ایشان در روستای کالو و در مدرسه مان خواهم بود ............

عبد الحمیدشعرانی دیروز دومین وبلاگ را برای این روستا راه اندازی کرد تا دانش آموزش نیز مانند وی در دهکده شان بنویسد و یک جهان بخوانند. مک لوهان اکنون پز روستای کالو را می دهد و می گوید نگفتم : دهکده جهانی. به روستای کالو نگاه کنید چطوری جهانی شد!

حسین زارعی دانش آموزش مینویسد: من بزرگ شدم برای اولین بار وبلاگ می نویسم، رفته ام اول راهنمایی، امسال هم قبول شده ام برای دوم راهنمایی، نمی دونم چطور بنویسم تا یاد بگیرم بیشتر می نویسم، تازه بابام می خواد دوربین برام بخره و من عکس هام رو اینجا می زارم، من با کمک معلم زود وبلاگ نوشتن رو یادم می گیرم.

با مرور خاطرات روزانه آقای شعرانی می شود دریافت که یک وبلاگ کوچک چقدر می تواند برای رشد اجتماعی و فرهنگی یک منطقه مفید باشد.

استفاده بهینه از امکانات یعنی اینکه در حالی که هر ثانیه 4وبلاگ ثبت می شود یک وبلاگ همه وبلاگهای پر بازدید و با اسم و رسم را کنار می زند و می گوید من حرف متفاوتی دارم و اتفاقا او می شود خاطره و در سپهر ذهن ها ماند گار می شود و برای همین هم دکتر ضیایی پرور در کتاب دو جلدی "تکنولوژی های کاربردی روابط عمومی الکترونیک" که برای تز دکترایش نوشته است اشاره ای با معنا به این وبلاگ اثر گذار دارد.موفق باشند.